Cimrilik – Cimri Kimsenin Dostu Olmaz

tarafından
381
Cimrilik – Cimri Kimsenin Dostu Olmaz

Cimrilik, dînen yasaklanmış olan, aklen de çirkin görülen kötü bir ahlâktır. Âl-i İmrân Sûresi’nin 180. âyet-i kerîmesinde şöyle buyuruldu (meâlen): “Allâhü Teâlâ’nın kendilerine lütfundan verdiği şeyde cimrilik edenler, bunun kendileri için bir hayır olduğunu sanmasınlar. Hayır, bu cimrilik onlar için bir şerdir. O cimrilik ettikleri şey kıyâmet gününde (ateşten bir halka olarak) boyunlarına dolanacaktır…”

Cimri, biriktirdiği malın fazlasından iyilik ve yardım talebinde bulunanlara vermez, onları mahrum eder.

Bilinmelidir ki, cimri olan kimseden heybet kaybolur, insanlar arasında itibarsız, saygı duyulmayan, nefret edilen bir kişi olur. Zîra cimrilik, en şiddetli sıkıntıları ve güçlükleri seçerek mal toplayıp biriktirmeyi îcâb ettirdiğinden, kulların haklarını vermekten kaçındırır ve bu şekilde sahibini cemiyet içinde rezil ve rüsvâ eder.

Resûlullah Efendimiz (sallallâhü aleyhi ve sellem): “İki haslet vardır ki (kâmil) müminde bir arada bulunmaz: Cimrilik ve kötü ahlâk.” buyurmuşlardır.

Hikmet ehli bir âlim: “Cimrilik, insanın ayıbını meydana çıkarır, cömertlik ise ayıplarını örter. Sen de cömertlik elbisesini giy; yani cömert ol. Ben her ayıbın örtüsünün cömertlik olduğunu tecrübe edip anladım.” demiştir.

Cimriliğin netîcesi pişmanlıktır. Zîra cimri, biriktirdiği mal ile rahatlığa kavuşamayıp, ölümünden sonra hepsini terk eder de üzüntü içinde göçer gider.

Mal, suya benzer; bir depoya yeterinden fazla gelen su, eğer bir tarafa akmazsa, nasıl ki deponun taşmasına ve harab olmasına sebep olursa, cimri kimsenin de fazla malı, kullanılmadığı (zekâtı, sadakası verilmediği) zaman, kendisinin ziyan ve zararına sebep olur.